Algorytm SM-2 Wyjaśniony

Opublikowano 9 lipca 2026 r. · 7 min czytania

SM-2 to algorytm planowania, który decyduje, kiedy ponownie zobaczysz fiszkę. Został zaprojektowany w 1987 roku przez Piotra Woźniaka dla SuperMemo, później stał się algorytmem stojącym za Anki, i to właśnie go WeaveWords używa do planowania każdej powtórki słownictwa. Jest wystarczająco prosty, aby obliczyć go ręcznie, co jest częścią powodu, dla którego od dekad pozostaje domyślnym wyborem dla aplikacji z powtórkami rozłożonymi w czasie.

Dane wejściowe: pojedyncza ocena jakości

Po powtórzeniu karty SM-2 pyta o jedną rzecz: jak dobrze ją zapamiętałeś? Tradycyjnie oceniane w skali 0–5 (WeaveWords używa tej samej skali 1–5), gdzie w przybliżeniu:

• 0–2 — nie zapamiętałeś ("porażka")
• 3 — zapamiętałeś, ale z trudem
• 4–5 — zapamiętałeś z łatwością

Ta jedna liczba napędza wszystko inne, co robi algorytm.

Trzy liczby, które SM-2 śledzi dla każdej karty

Dla każdej fiszki SM-2 utrzymuje trzy wartości:

• Liczba powtórzeń (n) — ile razy z rzędu udało ci się przypomnieć kartę.
• Współczynnik łatwości (EF) — mnożnik, zaczynający się od 2,5, reprezentujący, jak "łatwa" jest dla ciebie karta. Porusza się tylko powyżej dolnej granicy około 1,3.
• Odstęp (I) — liczba dni do następnej powtórki.

Jak obliczany jest odstęp

Przy udanym przypomnieniu (jakość ≥ 3):

• Pierwsza udana powtórka: odstęp = 1 dzień
• Druga udana powtórka: odstęp = 6 dni
• Każda kolejna powtórka: odstęp = poprzedni odstęp × współczynnik łatwości

Więc karta ze współczynnikiem łatwości 2,5, powtarzana z sukcesem kilka razy z rzędu, szybko zwiększa swój odstęp — 1 dzień, 6 dni, 15 dni, 38 dni i tak dalej — ponieważ każdy sukces jest dowodem, że nie musisz widzieć jej tak często.

Przy nieudanym przypomnieniu (jakość < 3) liczba powtórzeń resetuje się do zera, a odstęp wraca do 1 dnia — zobaczysz kartę ponownie jutro, niezależnie od tego, jak daleko wcześniej odpłynęła.

Jak dostosowuje się współczynnik łatwości

Sam współczynnik łatwości aktualizuje się po każdej powtórce na podstawie oceny jakości, w przybliżeniu:

EF' = EF + (0.1 − (5 − q) × (0.08 + (5 − q) × 0.02))

Mówiąc prościej: ocenienie karty na 5 (bez wysiłku) lekko podnosi jej współczynnik łatwości, więc w przyszłości będzie rozłożona rzadziej. Ocenienie jej na 3 (z trudem) obniża współczynnik łatwości, więc karta wraca częściej, nawet po tym, jak ją "zaliczysz". Dlatego dwie karty, które technicznie obie zapamiętałeś, mogą mieć bardzo różną częstotliwość powtórek — SM-2 śledzi nie tylko to, czy pamiętasz, ale ile wysiłku to kosztowało.

Dlaczego to ma znaczenie w nauce słownictwa

Praktyczny efekt dla osoby uczącej się języka: słowa, które przychodzą naturalnie, szybko schodzą ci z drogi, a te, które wciąż sprawiają trudność, pozostają w intensywnej rotacji, dopóki tak nie jest. Nigdy nie musisz ręcznie decydować, co powtórzyć — algorytm automatycznie przekierowuje twój czas powtórek na słabe punkty, każdego dnia.